28 Şubat ... - Yılmaz Özdil

Aslında her şey...

Sezar’ın başının altından çıktı.

*

Jül Sezar takvim yaptırmış, Mart ayını yılbaşı kabul etmiş, Temmuz’a kendi adını, July’yi vermiş, haliyle, kendi adını taşıyan ayı en uzun aylardan biri yapmış, 31 gün saymış, sonraki ayları sırasıyla 30-31 diye bölüştürmüş, yılın son ayı Şubat’a kala kala 29 kalmıştı.

Her sene altı saat artıyor, dört senede bir Şubat’ın da gönlü oluyor, o da 30 çekiyordu.

Sezar öldü.

Seneler sonra iktidara gelen Augustus, benim başım kel mi dedi, Ağustos ayına kendi adını verdi.

Ama, Temmuz’dan sonra gelen Ağustos’un 30 çekmesini içine sindiremedi, benim Sezar’dan neyim eksik dedi, senelerdir 30 çeken Ağustos’u 31 gün yaptı...

E Ağustos bir gün uzayınca, kabak yılın son ayının başına patladı, bir gün tıraşladılar,

Şubat oldu sana 28 Şubat.

*

Diyeceksiniz ki...

Niye durdun durdun da, şimdi anlatıyorsun 28 Şubat’ın hikâyesini?

*

Çünkü, ben de tam onu merak ediyorum...

Niye durdular durdular da, şimdi anlatıyorlar 28 Şubat’ın hikâyesini?

*

Mesela...

Neden geçen sene sustular?

Önceki sene niye anlatmadılar?

Ya daha önceki sene?

Acaba neden 10’uncu sene yapmadılar da, 15’inci seneyi beklediler belgesel yapmak için?

5’inci senesinde mağdur değil miydi bu arkadaşlar da, durup
durup illa 15’i beklediler?

*

Erbakan anca vefat etti!

Ondan olabilir mi?

*

2002 seçim, tık yok.

2004 seçim, tık yok.

2007 seçim, tık yok.

2007 referandum, tık yok.

2009 seçim, tık yok.

2010 referandum, tık yok.

Hoca öldü...

Aniden hatırladın öyle mi?

*

Sağlığında vermeyip.
.
.

Vefat eder etmez Erbakan Üniversitesi’ne onay vermen gibi yani.

*

Hadi ordan bi nevi!

*

Yaşarken 28 Şubat mevzusunu açsaydın, sana yedirir miydi?
Nemalanabilir miydin?
Ölür ölmez, mağdur edebiyatı yapacağını bilse, “sizi gidi ölü seviciler sizi” demez miydi?

*

Gel itiraf et...

Kendisini sırtından bıçaklayan Brütüs’leri açıklamasından korktun di mi?