Gerçekten Utanın Yılmaz Bey…Zahide Uçar

Sizi severim Yılmaz Bey. Kıvrak bir zeka fışkıran yazılarınızı da okurum. Yazı yazdığım site de bazı yazılarınızı yayınlar.

Bugün yazınızda “utandım” demişsiniz. Utanmalısınız. Neden mi?

Silivri’ye gitmeniz için Nedim Şener’in içeri mi girmesi gerekirdi? Her gün yandaş, yalakadaş ve de yavşak basının bütün hukuk ve ahlaki kuralları yok sayarak linç ettiği bu insanların nasıl yargılandığını görmek için Nedim Şener’i mi beklediniz?

Tek bir kişiye zulüm uygulansa ve bizler bilerek buna seyirci kalsak insanlık suçu işlemiş olmuyor muyuz?

Demişsiniz ki:

“Gelmişken, yüce Türk basınını temsilen etek giysem yeridir... Ponpon kız olarak.”

Yılmaz Bey, biz etekli bayanlar olarak ilk tutuklamalardan beri yazıyoruz bu konuyu. Ben, Fatma Sibel Yüksek, Müyesser Yıldız… Üstelik ben gazeteci değilim. Bu işten ekmek de yemiyorum. O yüzden biz eteklilerin gösterdiği duruşu pantalonlular sergileyememişken, “etek giyme” niyeti doğru bir örnek olmamış.

Neden yazmaya başladım biliyor musunuz? Yazıyor gibi yapıp yazmayanların yüzünden… Kendi siyasal görüşünden insanlara sahip çıkarken görüşüne katılmadığı insanları sahiplenmeyen gazetecilerin yüzünden… Patronaj vizesine takılan gazeteciler yüzünden… Korkusu mesleğinin önüne geçen gazeteciler yüzünden…Sizce profesyonel gazetecilik bu mudur?

Bu davayı izlemeye gittiğimde tanınmış tek bir gazeteci gördüm, Yavuz Selim Demirağ.

Basın tarafı boştu. Olan birkaç kişiyi tanımıyordum.

Ve ben, ülkenin yüreğinde ve vicdanında kocaman bir yara açan bu davayı izlemeyen hukukçu, gazeteci ve milletin vekili olamayan parti vekillerini kınıyorum.

Ve Sayın Özdil, biz bayanlar bu davayı ilk tutuklamalardan beri yazdığımız halde yazamayan, üç maymunu oynayan pantolonluların yumurta kapıya gelince etek giymeye kalkmasını da kınıyorum.

En iyisi siz bir liboş fuları takın, mesaj yerini bulur.

Saygılarımla…

Günün sözü: Erkek aslan aslandır da, dişi aslan aslan değil midir