Ruhsal Gelişim Adı Altında Misyonerlik - Poyraz Vurgun

Poyraz Bey, öncelikle sizi ve bu konulardaki tecrübelerinizi tanıyabilir miyiz?

Poyraz Vurgun: Göçmen bir işçi ailesinin ikinci çocuğu olarak on iki yaşımda Hollanda’ya geldim. Okumaya ve özellikle yazmaya olan merakım nedeniyle gazeteciliğe yöneldim. Çeşitli gazetelerde yazan, araştırmalar yapan biri olarak her şeye son derece bilimsel açıdan yaklaşan biri oldum hep. İki bin yılının başlarında düşünce ve bilinçaltı gücümü kullanmayı bir şekilde keşfederek enini boyunu bizzat belirlediğim; yazılı hale getirdiğim amaçlarımı peş peşe gerçekleştirdiğim rüya gibi bir deneyim yaşadım. Kendi senaryomu yazmış, içinde oynuyordum. Evlilikten maddi durumuma kadar her şey istediğim gibi gelişmişti.. Bu harika bir deneyimdi. Bu deneyimin ardından yaratımın ve realitenin ne olduğu ve nasıl yaratıldığı konusuna yoğunlaştım. 

NLP, Hipnoterapi, Reiki gibi yaygın olarak bilinen yöntemleri öğrendim. Amsterdam’da zihin üzerine bir grup insanla araştırma ve uygulamaların yapıldığı bir çalışmaya katıldım. Çok daha sonra bir ölüm deneyimi yaşadım... Bu deneyimle birlikte ruhsal bilgiler alanında derinleşme başladı. Araştırdıkça sürekli genişleyen bir sonsuzluğa açılıyordum. Bütün bu süreci ve deneyimlerimi yazarak başkalarıyla da paylaştım. Her deneyimin önemli ve özgün olduğu, benim deneyimlerimle başkalarının bu sureci daha çabuk, belki de daha rahat geçebileceği düşüncesiyle seminerler düzenledim, eğitimler verdim. Ancak benim eğitimlerim daima kendi yarattığım yöntemler oldu. Yurtdışını ve Türkiye’yi birlikte deneyimlemek bu alanda olup bitenleri daha net görmemi sağlıyordu. Araştırma sürdü, ortamı daha yakından tanıdıkça aslında hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığına tanık oluyordum.

Gerek eğitimler ile gerek de basın yayın organları olsun giderek artan bir “pazar” görmekteyiz. Öncelikle bu sistem, ne tür insanları çemberine alıyor?

Poyraz Vurgun: Tanık olduğum şey işte buydu. Kişisel-ruhsal gelişim yöntemlerinden bir pazar oluşturulmuş, bu alanda olanlar birer şirket usulü acımasız bir rekabet içindeydiler. Bireylerden tutun da eğitim merkezlerine kadar hemen herkes kendi Reikisi’nin (uyguladığı yöntem her neyse) en iyi olduğunu savunuyor, acımasızca birbirlerini karalıyor, müşteri çekmek adına her yola başvuruyorlardı.

Eğitimlerime gelen insanlardan Türkiye'de eğitimci olarak isim yapmış bazı şahsiyetlerin beni saf dışı bırakmak adına akla gelmedik yollara başvurduklarına tanık oldum. Ancak bu beni asla etkilemedi. Bunu yapanların insanları kendilerine bağımlı hale getirerek onlardan beslenen parazitler olduklarını anlamak zor değildi... Aslında bunların ruhsal gelişimle de uzaktan yakından alakaları yoktu; amaçları tamamen müşteri elde etmekti. İşin ilginç yanı ise başkalarını kendi yaptıklarıyla suçluyorlardı... Yurdumda bu işlerin böylesine işportaya düşmüş olmasına üzülerek tanık oldum. `Bu sistem ne tur insanları çemberine alıyor` diye soruyorsunuz.

Özgüvenden yoksun, yaşamda başarısız, içe donuk ve silik bireylerden besleniyor bu pazar. İlanlarına baktığınızda `öze ulaşmak`, `ilişkilerde ve maddi konularda başarı` gibi insanın en hassas düğmelerine dokunarak müşteri çekme taktikleri uygulanırken, kendilerine ödenilen paraya rağmen bol vaat ve düşüncelerini değiştirmeleri konusunda bir kaç telkin almış olarak evlerine dönüyor bireyler, zamanla kendilerinin yetersiz oldukları yönünde bir inanca kapılarak olduklarından daha da zayıf ruhsal durumlara savruluyorlar... Bu pazar bol miktarda ellerindeki bilgi ile kendi yaşamında bir yenilik yaratamayan, bir yığın sertifika elde etmiş ama yaşamda başarısız bireyler yaratmıştır.

İnsanlar bilerek ya da bilmeyerek, niçin bu çembere dâhil olma ihtiyacı duyuyorlar?

Poyraz Vurgun: Bu soruya cevap verebilmek için daha geniş bir pencereden bakmak gerekir. İnsanlar yalnızlaştırıldılar. Globalleşme denilen yeni dünya düzeninin gerektirdiği yeni ekonomik politikalar ulusları, ülkeleri, etnik kültürleri bölüp parçalayarak onlardan küçük adacıklar yaratırken, bireyleri de kendi içine hapsetti.

Toplumlar kendi içlerinde yalnızlaştırılmış birey yığınları haline getirildi.. İlişkilerde-maddi konularda-sağlıkta kısaca yaşamın her alanında yetersiz, kendine güvenmeyen bireyler oluştu. 

Kişisel-ruhsal gelişim teknolojilerinin dünyaya pazarlanmaya başlandığı tarihlere bakarsanız bu daha iyi anlaşılır. Bu, Sovyetler birliğinin yıkılışı ve ABD’nin bir imparatorluğa dönüştüğü dönemlerdir.

Dünya, inançlarından, ideallerinden vazgeçmiş, her şeyin boş olduğuna inanan insan yığınlarına dönüştüğünde bu boşluğu doldurmak üzere NEW AGE, yani yeni enerji; daha açık bir dille söylemek gerekirse kişisel-ruhsal öğretiler pazarlanmaya başlandı… Bu pazarlama uğraşının kaynağında Amerika'yı görüyoruz.

İnsanlar bilerek ya da bilmeyerek niçin bu çembere dahil olma ihtiyacı duyuyor sorusunun cevabı da kendiliğinden açığa çıkıyor: kendi içlerinde yalnızlaştırılmış, ideallerini yitirmiş, basın-yayın araçları ile sözde `bilgi` bombardımana tutulan ve her anlamda kaos içinde olan, yaşamla başa çıkma uğraşı her geçen gün zorlaşan bireyler bir çıkış arayışı içinde bu çemberlere dahil olma isteği duyuyorlar.

Bu sistemleşmeyi iç içe geçmiş halkalar olarak tasvir edersek bize bir hiyerarşi çizebilir misiniz? 

Poyraz Vurgun: Sistem çok basit işliyor. Türkiye`de (ve dünyada) yayınlanan kitapların, yapılan workshopların, eğitimlerin ve seminerlerin neredeyse hepsinin kaynağı Amerika`dır. Ülkemizde bu alanda yayın yapan bir kaç yayınevine bakıp da aldanmayın.. Onlar sadece birer temsilci, çevirmeninden yayıncısına kadar primle çalışan birer isçidir.

Ondan sonra gelenlerin tamamı (yayınevleri, eğitmenler, çevirmenler, yayıncılar) belirli oranlarda paralar alan elemanlardan ibaret... Suna açıkça tanık oldum ki, her kitap, her eğitim ya da bu alanda yapılan ne varsa bundan en fazla çıkarı olan yine Amerika`lı şirketler oluyorlar.. Bizimkiler hizmetleri karşılığında kırıntı topluyorlar. Bu dünyanın her yerinde biraz böyle işliyor.

Hedef kitleye hangi düşünceler empoze edilmeye çalışılıyor?

Poyraz Vurgun: "Ruhsal bilgiler" adı altında verilen bu telkinler sonucu bugün saplantılı, öz değerlerini yitirmiş, dışarıdan gelen her şeyi kutsal sayan, uşaklaştırılmış, kendi kültürünü ve değerlerini araştırmaktan uzak, kendine yabancı, spritüel olmayı Amerikan hayranlığı sanan saplantılı bireyler yaratılmıştır.

İnsanlarımız sizce niçin dış kaynaklı bilgilerin yönlendirilmesi altındalar. Neredeyse çok az kişi kendi kültürümüze ait olan hem de mistik bir yan içeren Mesnevi’yi incelemiştir. Ancak dış kaynaklar daha revaçta. Bunda etki faktörü olarak neleri gösterebiliriz? 

Poyraz Vurgun: Dış kaynakların revaçta olmasının sebebi batılıların pazarlama işini çok iyi biliyor olmalarıdır.. Her alanda olduğu gibi bu ortam içinde de bizim yayıncılarımız onların temsilcileri; yani bayii konumundalar. Ruhsal konularla ilgilenen, bu öğretiler içinde olanlara şunu sormak gerekir: Kryon`u anlamaya harcadığınız emeğin yarısını Mesnevi ye verdiniz mi?

Takip etmeyi elden bırakmadığınız yabancı kanallıklar yanında Yunus Emre`nin kaç şiirini biliyorsunuz? Kuran`ı, İncil’i tanıdığınız kadar tanıyor musunuz?

Onu da geçtim; tanıdığınız ruhsallık konularını işleyen Amerikalı yazar sayısı kadar Türkiye`den bildikleriniz var mı? Çevirmenlere de şunu sormak gerekir: Tobias ya da başka kanallıklardan yaptığınız çeviri hizmetinin üçte birini Mevlana'dan bir şeyler çevirip Amerika ve Avrupa toplumlarının tanıması amacıyla internete gönderdiniz mi?

Yapmadınız çünkü bunun için Türkiye'de size para veren olmadı, oysa Amerikalılar size çeviri başına para ödüyor. 

İşte dış kaynaklar dünyanın her yerinde besledikleri işbirlikçileri aracılığı sayesinde sürekli revaçta kalmaktalar. Ancak bilinmesi gereken işin çok daha acı bir yani var ki o da bu işbirlikçilerin temsil ettikleri çevrelerin çıkarlarını korumak ve pazarı onlar adına kontrol altında tutmak adına yerli ne kadar değer varsa karalamakta, tu kaka durumuna düşürmek amacıyla hayasızca saldırmaktadırlar. Bunların hepsi geçmişte ve dönem dönem uğraşmak zorunda kaldığım çevreler oldular.

Empoze edilen bilgilerin kaynakları nelere dayanıyor? 

Poyraz Vurgun: Bugün ruhsal bilgiler içinde bir şeyler öğrenmeye çalıştığını sanan birçok insan bir mason locasına gitmeden masonlaştırılıyor. Hristiyanlık ve Yahudiliğe karşı içsel bir empati oluşturuluyor. Masonluk, Emperyalist politikalara insan kaynağı sağlayan bir örgütlenmedir ve başı illumunati olarak bilinen ve çok eskiye dayanan, dünyanın kontrolünü elinde tutan güçlerdir. 

Kısaca anlaşılması gereken: İllumunati, dünyayı yöneten güçlerin gizli örgütü, masonluk onun sosyalleştirilmiş olan derneksel yapılaşması, Kabala ise metafizik öğretisidir. 

Kabalanın, bu zamana kadar gizli tutulup saklanmış, ancak son zamanlarda ortaya çıkarılıp Yahudi hahamlar tarafından kişisel-ruhsal gelişim yöntemi olarak pazarlanmasının sebebi boşuna değildir. Bu öğretinin kırıntıları bugün bütün kişisel ve ruhsal öğretiler içine serpiştirilmiş durumda.

“Yeni enerji” nedir? 

Poyraz Vurgun: Adına `ruhsal` bilgi diyerek bu zamana kadar kitlelere satılmış ne kadar materyal varsa YENİ ENERJİ adı altında tekrardan pazarlıyor. Bu bir telkindir. Yeni olan bir şeye yeni demeniz gerekmez, yeniyi insan bilir ve alır. Yeni demek zorunda kalıyorlar, bu tamamen bir pazarlama tekniğidir. 

Yeni Enerji deyimi bilinçli kullanılıyor. Dikkat ederseniz YENİ DÜNYA, ve Amerikan politikacıları tarafından sıkça kullanılan YENİ DÜNYA DÜZENİ ile birlikte kullanılmaya başlandı.. Bu tesadüf değil. Globalizm (yayılmacılık) politikaları uygulanmaya başlandığında dünya insanlığının bilincine YENİ ENERJİ deyimi telkin edilmeye başlandı. Bu bilinçleri ele geçirmek üzere uygulamaya sokulmuş, Amerikan kanallıkları tarafından özenle insanlığa yüklenen bir programdır. 

Yeni olan hiç bir şey yok. Gelişen sadece bilinç. İnsanlardan kendilerini bu yeni enerjiye açmaları isteniyor. Burada da görüleceği gibi insanlardan kendi güçlerine güvenmeleri değil; dışarıda olan bir şeye açılmaları, ona bağımlı hale gelmeleri isteniyor. Uzayın bir yerlerinde bizi değiştirecek ve geliştirecek bir enerji yok. Enerji insanin bizzat kendisidir ve ancak insan kendi değişimine kendisi karar verebilir.

Misyonerlik nedir? 

Poyraz Vurgun: Misyon, bireyin kendisi için başarmayı hedeflediği bir amaçtır. İnsanın bir misyonunun, yani amacının olması son derece doğaldır. Misyonerlik ise bireye ya da insan gruplarına bir başkası tarafından, (kurum, kilise, öğreti, din, new-age, adına ne derseniz deyin) başkaları tarafından yerine getirilmek üzere verilmiş bir görevdir. Bu çok farklı bir şey. Birey burada bir kukladan ibarettir. O kendisi için programlanmış olanı yerine getirmekle yükümlü. Bugün yeni enerji adı altında ya da kendisine yüklenmiş öğretiler doğrultusunda misyonerlik yapan, hatta yaptığının misyonerlik dahi olduğunun farkında olmayan bireyler, yayınevleri, çevirmenler ve insan toplulukları mevcut. Bir misyoner çok belirgin bicimde hareket eder. O kendine verilen komutların dışına çıkamaz, özgün hareket edemez, onun kendi gücü yoktur. Misyonerleri yazılarından da rahatça tanırsınız. Onlar, misyonerliğine soyundukları kaynakları sorgulamadan papağan gibi tekrarlayıp dururlar. Yurdumuzda bütün dinlerin, tarikatların ve `ruhsal öğreti` olarak adlandırılan öğretilerin misyonerleri mevcuttur. Türkiye bu ortamların adeta üssü haline getirilmiştir ve bu bir tesadüf değildir.