Tarih/Kültür7 Ekim 2009 00:00
ABD'yi Dize Getiren İlk Büyük Kuvvet
Time Dergisi'nde yayınlanan bir haber Amerika Birleşik Devletleri'nin yıllarca Osmanlı Devleti'ne vergi vermek zorunda kaldığını bir kez daha ortaya koydu. Amerikan Yale Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nin başlattığı "Avalon Projesi" çerçevesinde yayınlanan tarihi anlaşma metni bir çok yönüyle ilginç ayrıntıları da gözler önüne seriyor.Akdeniz'deki Osmanlı Korsan Gemileri'nin saldırılarına maruz kalan Amerika Birleşik Devletleri gemilerini üst üste kaybetmeye başlayınca Osmanlı Devleti ile 22 maddeden oluşan bir anlaşma yaparak bütün Akdeniz'deki faaliyetleri için Osmanlı'ya vergi ödemeye başladı. Ayrıca Cezayir'de bulunan esirlerin bırakılması için de 642.500 dolar "Haraç" ödedi. 5 Eylül 1795 yılında imzalanan ve dili Türkçe olan Dostluk ve Barış Anlaşması'na göre Amerika Birleşik Devletleri tarihinde ilk kez bir devlet tarafından haraca bağlanmış oldu. Türk Dili'nde hazırlanan anlaşma aynı zamanda ABD tarihinde imzalanmış bir kaç yabancı dilli anlaşmadan biri olma özelliği taşıyor.acheter viagra en ligne canada acheter viagra en ligne canada acheter viagra en ligne canadacialis manufacturer coupon open drug coupon cardcialis sample coupon cialis coupon card cialis manufacturer couponkamagra link kamagra gel
|
Time Dergisi'nde yayınlanan bir haber Amerika Birleşik Devletleri'nin yıllarca Osmanlı Devleti'ne vergi vermek zorunda kaldığını bir kez daha ortaya koydu. Amerikan Yale Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nin başlattığı "Avalon Projesi" çerçevesinde yayınlanan tarihi anlaşma metni bir çok yönüyle ilginç ayrıntıları da gözler önüne seriyor. Akdeniz'deki Osmanlı Korsan Gemileri'nin saldırılarına maruz kalan Amerika Birleşik Devletleri gemilerini üst üste kaybetmeye başlayınca Osmanlı Devleti ile 22 maddeden oluşan bir anlaşma yaparak bütün Akdeniz'deki faaliyetleri için Osmanlı'ya vergi ödemeye başladı. Ayrıca Cezayir'de bulunan esirlerin bırakılması için de 642.500 dolar "Haraç" ödedi. 5 Eylül 1795 yılında imzalanan ve dili Türkçe olan Dostluk ve Barış Anlaşması'na göre Amerika Birleşik Devletleri tarihinde ilk kez bir devlet tarafından haraca bağlanmış oldu. Türk Dili'nde hazırlanan anlaşma aynı zamanda ABD tarihinde imzalanmış bir kaç yabancı dilli anlaşmadan biri olma özelliği taşıyor. Amerika Birleşik Devletleri ya da arşiv kayıtlarımıza geçen adıyla "Memâlik-i Müctemia-i Amerika Devleti"nin başı, Osmanlı’nın Kuzey Afrika'daki Garp Ocakları'yla fena halde dertteydi. Cezayir, Tunus ve Trablusgarblı "Resmî Korsanlar" Akdeniz’de kol geziyor, kendileriyle veya doğrudan Osmanlı Devleti’yle antlaşma yapmamış olan veya savaş halinde oldukları devletlerin gemilerini yakalayıp el koyuyor, fidye isteyerek karşı tarafı ekonomik olarak ve moralman çökertiyorlardı. Amerikan gemileri 18. yüzyılın sonlarında Akdeniz ticaretinin getireceği kazancı hesaba katarak Akdeniz'e yöneldi. Fransa, Akdeniz'deki ticaret gemilerinin güvenliğini sağlamak için Osmanlı'ya yıllık 200.000 İspanyol doları vergi ödemekteydi. Bu miktar İngiltere için de yıllık 280.000 İspanyol doları olarak belirlenmişti. Ancak o yıllarda Amerika'nın Osmanlı Devleti ile imzaladığı bir dostluk anlaşması yoktu. İşte bu yüzden Osmanlı Korsan Gemileri bu sularda dolaşan Amerikan gemilerine saldırmaya ve mürettebatını esir etmeye başladılar. 25 Temmuz 1785'te, ABD bandıralı ilk gemi Cezayir açıklarında Osmanlı korsanlarınca ele
geçirildi. Bu gemi, Boston
Limanı'na bağlı Kaptan Isaac Stevens'in idaresindeki
Maria idi. Daha sonra
Philadelphia Limanı'na
bağlı Kaptan O’Brien idaresindeki Dauphin de Osmanlı korsanları tarafından
yakalandı. 1793 Ekim ve
Kasım aylarında ise tam 11 ABD
gemisi Osmanlılar’ın eline
geçti. Amerika
ve Trablusgarp
Beylerbeyliği 7 Mart 1796 yılında Osmanlı ile Amerika arasında imzalanan
Dostluk ve Barış Anlaşmasına rağmen yer yer karşılıklı çatışmaya ve
birbirlerinden gemi ve esir ele geçirmeye devam ettiler. Gözü kara bir
Paşa olan Trablusgarp Beylerbeyi
Yusuf Paşa ülkedeki Amerikan temsilcisini yanına
çağırtarak elini öptürüp, yıllık haraç miktarını 225.000 dolara
çıkardığını ilan etti. Ayrıca çeşitli mallardan oluşan 25.000 dolarlık
bir miktarın da buna eklenmesini istedi. Yusuf Paşa'nın Mektubu Trablusgarp Dayısı Yusuf
Paşa'nın Cezayir
Dayısı Mustafa Paşa'ya yazdığı bir mektupta Avusturya'dan bağımsızlığını ilan
eden Venedik'in Osmanlı Devleti'ne yıllık
vergi verme kararı aldığını ancak Trablus, Tunus ve Cezayir'e ne ödeyecekleri
konusunda bir bilgi alamadıklarını, İsveç'le varılan anlaşmaya rağmen
hâlâ aidatlarını ödemediklerini, savaş güçlerini dünyanın bilmesine
rağmen bir tek Amerika'nın kaldığı ve ona da
gerekenin yapılacağı bildirilerek, verginin düşürülmesi konusunda
Cezayir'in Amerika'ya arabuluculuk yapmaması
rica edilmektedir. Amerika'nın asıl dayanak
noktasının İngiltere
olduğu ve İngilizlerin arabuluculuğunun da asla kabul edilmeyeceği
baştan söylenerek Amerika'nın Cezayir önderliğinde getireceği
barış teklifinin ise kabul edilebileceği bildirilmiş ve mektuba
verilecek cevabın da gizli olarak gönderilmesi
istenmiştir: "Bu defa İstanbul'dan
aldığım habere göre Balosyan (Venedik) Avusturya idaresinden çıkıp
başlıca Cumhuriyete tahavvül ve teşekkül ederek (bağımsızlığını
kazanarak) Devlet-i Aliyye'ye seneviye (yıllık vergi) itası hususuna
dahi karar vermişler ancak Trablus, Tunus ve Cezayir ocakları için ne
miktar akçe vereceklerine ve bunun hakkında bir lakırdı olup
olmadığına dair malumat-ı sahihe (doğru bilgi) alamadım. Zira
Nasaranın (Hristiyanların) işi hiledir. Rabbimiz Teala cümlemize
nüsret eyleye, çünki asrımız ahir zaman olduğundan Nasara
(hristiyanlar) bir sözle durmaz oldular. Hatta İsveç ile verilen karar
üzerine seneviyelere (yıllık vergiye) bir kaç keredir ecil ve mühlet
verilmiş iken henüz bir akçe tahsil olunamadı. Ve Dersaadette
(İstanbul'da) mukim elçileri vasıtasiyle tarafımıza bir oyun edip
mücerret Ocağın aidatını itlafa kalkışacaklarını öğrendim. Lakin
İsveçliler işbu hüdalarını kuvveden fiile çıkaramazdan mukaddem vurup
Rabbimin ianesiyle, teşfie-i sadr etmek efkarındayım. Bunun gibi
Amerikalılar dahi isyan sureti göstererek geçende konsoloslarına
verdiğim cevab-ı kat'i vechile kariben anları dahi tarümar etmiye
âmadeyim. Kuvve-i harbiyemizle kaffe-i milel (bütün milletler) kadr-u
haysiyetimizi anlayıp, yalnız Amerikalılar kaldı. Bu defa anlara dahi
haddini bildirmek boynuma borç olsun. Ancak bu emelimin tehir ve
men'ine taraf-ı valâlarından iltimas emareleri sebep olduğundan
uhuvvet-i sahiheye mebni şu sahabetten sarf'ı nazar buyurmaları
niyazımdır. Beyâna hacet olmadığı vechile peder-i âlileri merhum Hasan
Paşa zamanında Amerikalılar Felemenk konsolosu vasıtasiyle lieclil
müsalaha iki yüz elli bin frank vermişlerse de razı olmadığıma binaen
muahheren muşarinileyh pederiniz ibramile müsade eyledim. Halbuki
elyevm bir para vermeyip taallül etmektedirler. Lütfen merkumların
ricasına aldanıp akçe-i mevudenin tenkisini (azaltılmasını) niyaz
buyurmayın. Amerikalılar'ın asıl iltica ve istinat eyledikleri
İngiltere olup bu vasıta ile akd-i sulha (barış anlaşmasına) bast-ı
kaliçe'i rica eyleyecekleri melhuz ise de İngilizluları bu bapta
kat'an tanımam, Eğerçi vasıta-yi âliniz ile teklif-i müseleha (barış
teklifi) edilir ise kabul olunacağı ve işbu arizamın ceabını gizluce
temenni ederim." Yusuf
Paşa ne kadar kararlı olduğunu göstermek ve gözdağı
vermek için konsolosun gözü önünde Amerikan gemisinin bayrak direğini
kestirdi. Bunun üzerine ABD Başkanı Thomas Jefferson'ın emriyle
4 savaş gemisiyle
Trablus sahillerine
giden Com. Dole,
tehlikelerle dolu 1.200 km uzunluğundaki sahilin gözünü korkutması
üzerine savaşmaya cesaret edemeyerek ülkesine geri döndü. Bir yıl
sonra, Mayıs 1802’de bu defa 6 gemiyle Trablus Limanı açıklarına
demirleyen Amerikan
Filosu bir Trablus gemisini batırıp sahili de
bombaladı. Aynı yıl Albay Bainbridge, Trablus’u
kuşatmak için harekete geçti ise de kendini Trablusgarp Beylerbeyi Yusuf Paşa
tarafından kuşatılmış bulunca Amerika'nın ünlü Philadelphia Savaş Gemisi
-içindeki 307 Amerikalı
subay ve erden oluşan mürettebatıyla birlikte- ele geçirildi. İki yıl
Türk Bayrağı'nın şanlı
bir şekilde dalgalandığı Amerikan Gemisi, Stephen Decatur'un -bir Türk
teknesini ele geçirdikten sonra Osmanlı Askeri süsü verdiği- 74 gönüllüsüyle birlikte Trablus Limanı'na gizlice
yanaşması sonucu 15 Şubat 1804’te ateşe verilerek
yakıldı. Philadelphia
Gemisi'ni Trablus Limanı'nda yakan 25 yaşındaki
Stephen Decatur,
göstermiş olduğu bu başarı(!) sonrası Albaylığa atanarak ABD Deniz Kuvvetleri’nin en genç
yaşta Kaptanlığa
yükselen Deniz Albayı ünvanını elde etti. Ünlü İngiliz Amirali
Nelson Amerikan
Denizcilik Tarihi'nde önemli bir yer tutan bu olayı duyunca bunu
"Çağın En Cesur Eylemi"
olarak ilan etti. Osmanlı
deniz akıncıları ise her fırsatta Akdeniz’deki Amerikan gemilerine
denizleri dar etmeye devam ettiler. Yaman bir kahraman olan Yusuf Paşa, Amerika ile karşılıklı
inatlaşmaya devam etti ve esir edilen Amerikan askerlerini değiş-tokuş
etmeye yanaşmadı. Bunun üzerine 3 Eylül 1804’de harekete geçerek
Trablus Limanı'nı hedef
seçen bir "Amerikan
İntihar Gemisi" açılan
ateş sonucu amacını gerçekleştiremeden patlatılarak
batırıldı. Amerika
Birleşik Devletleri
Osmanlı'nın "Garp
Ocakları"na Akdenizde'ki faaliyetleri için ödediği yıllık
vergiyi 1824 yılına
kadar ödemeye devam
etti.
7 Mart 1796 yılında Osmanlı ile Amerika arasında imzalanan Dostluk ve Barış Anlaşması'nın orjinal metninin ilk 3 maddesi ise şöyle: Osmanlı-Amerika Anlaşma
Metni İbtida ki faslın kavi u kararı oldur ki işbu 1210 senesinde hala Merikan Ceziresi Eyaletlerine mutasarrıf dostumuz Corco Vaşinto (George Washington) her biri zebtinam Merika Hakimi ile ocağımız Mahruse-i Cezair-i Garbta Sahib-i Devlet olan Saadetlü Hasan Paşa (Cezayir Dayısı Hasan Paşa) -yesserellahü ma yezid vema yeşa- Hazretlerinin rey ve Asker-i Mansure Ağası ve Kul Kethüdası ve sair Erbab-ı Divan ve cümle Asakir-i Mansure ve Canibinin reayaları ittifakıyla bu sulh ve selahımız ve metin ve muhkem olub sabit olmuştur. Ba'del yevm sulhümüze muhalif ve mugayir ve fasid idicek bir söz kalmamış. Vesselam (Bu anlaşmanın her maddesi selam ile bitmektedir ki bunun anlamı barıştır) Tahriren Fi 21 Safer, Sene 1210. 2. Fasıl İkinci faslın kavi u kararı
oldur ki Merikan Hakimi dostumuzun gemileri gerek büyük ve gerek küçük
ve kezalik anların hükmünde olan reayasının gemileri Mahruse-i Cezayir
iskelesi veyahut taht hükmünde olan iskelelere varurlar ise adet-i
kadim üzere rızklarından ötürü sattıklarında sair İngiliz ve Felemenk
sevid bazerkanlarının vire geldüği ve anlara akdolunan gümriği 100
guruşta beş guruş gümrük alına. Ziyade taleb olunmaya. Ve bir dahi
budur ki satılmayan rızkların yine gemiye koyup götürmek murad
ettiklerinde bir kimesne anlardan bir şey talep itmeye. Ve mezkur
iskelelerde bir kimesne anları incidüb alıkomayalar. Vesselam.
Tahriren fi 21 Safer 1210. 3. Fasıl Üçüncü faslın kavi u kararı oldur ki Merikan Hakimi dostumuzun gerek korsan ve gerek bazargan ve gerek Cezayir'in korsan ve bazargan gemileri ruy-i deryada birbirlerine rastgelüb buluştuklarında aramaktan ve birbirlerin incitmekten beri olup rivayet ve hürmet ile birbirlerinden yollarına gitmeden bir kimesneye mani olmaya. Ve biri dahi budur ki içlerinde herkangı cins olursa olsun yolcu oldukta rızkları ve malları ve eşyalarıyla her ne canibe giderler ise birbirin incidüb bir şeylerin almaya ve bir yere götürmeyeler ve eğtendürmeyeler ve hiçbir vecihle birbirlerine zarar u ziyan itmeyeler. Vesselam. Tahriren fi 21 Safer 1210. ------------------------------ Anlaşmanın İngilizce Metni --------------------------------------- Treaty of Peace and Amity,
signed at Algiers September 5, 1795 (21 Safar, A. H. 1210). Original
in Turkish. Submitted to the Senate February 15, 1796. Resolution of
advice and consent March 2, 1796. Ratified by the United States March
7, 1796. As to the ratification generally, see the notes. Proclaimed
March 7, 1796. ARTICLE 1st From the date of the Present Treaty there
shall subsist a firm and Sincere Peace and Amity between the President
and Citizens of the United States of North America and Hassan Bashaw
Dey of Algiers his Divan and Subjects the Vessels and Subjects of both
Nations reciprocally treating each other with Civility Honor and
Respect ARTICLE YE 2d All Vessels belonging to the Citizens of the
United States of North America Shall be permitted to enter the
Different ports of the Regency to trade with our Subjects or any other
Persons residing within our Jurisdiction on paying the usual duties at
our Custom-House that is paid by all nations at Peace with this
Regency observing that all Goods disembarked and not Sold here shall
be permitted to be reimbarked without paying any duty whatever either
for disembarking or embarking all naval & Military Stores Such as
Gun-Powder Lead Iron Plank Sulphur Timber for building far pitch Rosin
Turpentine and any other Goods denominated Naval and Military Stores
Shall be permitted to be Sold in this Regency without paying any
duties whatever at the Custom House of this Regency.
ARTICLE 3d The Vessels of both Nations shall pass each
other without any impediment or Molestation and all Goods monies or
Passengers of whatsoever Nation that may be on board of the Vessels
belonging to either Party Shall be considered as inviolable and shall
be allowed to pass unmolested. ARTICLE 4th All Ships of War belonging to this regency on
meeting with Merchant Vessels belonging to Citizens of the United
States shall be allowed to Visit them with two persons only beside the
rowers these two only permitted to go on board said vessel without
obtaining express leave from the commander of said Vessel who shall
compare the Pass-port and immediately permit said Vessel to proceed on
her Voyage unmolested All Ships of War belonging to the United States
of North America on meeting with an Algerine Cruiser and Shall have
seen her pass port and Certificate from the Consul of the United
States of North America resident in this Regency shall be permittd to
proceed on her cruise unmolested no Pass-port to be Issued to any
Ships but such as are Absolutely the Property of Citizens of the
United States and Eighteen Months Shall be the term allowed for
furnishing the Ships of the United States with Pass-ports.
ARTICLE 5th No Commander of any Cruiser belonging to this
Regency shall be allowed to take any person of whatever Nation or
denomination out of any Vessel belonging to the United States of North
America in order to Examine them or under presence of making them
confess any thing desired neither shall they inflict any corporal
punishment or any way else molest them. ARTICLE 6th If any Vessel belonging to the United States
of North America shall be Stranded on the Coast of this Regency they
shall receive every possible Assistance from the Subjects of this
Regency all goods saved from the wreck shall be Permitted to be
Reimbarked on board of any other Vessel without Paying any Duties at
the Custom House. ARTICLE 7th The Algerines are not on any presence whatever
to give or Sell any Vessel of War to any Nation at War with the United
States of North America or any Vessel capable of cruising to the
detriment of the Commerce of the United States.
ARTICLE YE 8th Any Citizen of the United States of North
America having bought any Prize condemned by the Algerines shall not
be again captured by the Cruisers of the Regency then at Sea altho
they have not a Pass-Port a Certificate from the Consul resident being
deemed Sufficient untill such time they can procure such Pass-Port.
ARTICLE YE 9th If any of the Barbary States at War with the
United States of North America shall capture any American Vessel &
bring her into any of the Ports of this Regency they shall not be
Permitted to sell her but Shall depart the Port on Procuring the
Requisite Supplies of Provision. ARTICLE YE 10th Any Vessel belonging to the United States of
North America, when at War with any other Nation shall be permitted to
send their Prizes into the Ports of the Regency have leave to Dispose
of them with out Paying any duties on Sale thereof All Vessels wanting
Provisions or refreshments Shall be permitted to buy them at Market
Price. ARTICLE YE 11th All Ships of War belonging to the United
States of North America on Anchoring in the Ports of ye Regency shall
receive the Usual presents of Provisions & Refreshments Gratis
should any of the Slaves of this Regency make their Escape on board
said Vessels they shall be immediately returned no excuse shall be
made that they have hid themselves amongst the People and cannot be
found or any other Equivocation. ARTICLE YE 12th No Citizen of ye United States of North
America shall be Oblidged to Redeem any Slave against his Will even
Should he be his Brother neither shall the owner of A Slave be forced
to Sell him against his Will but All Such agreements must be made by
Consent of Parties. Should Any American Citizen be taken on board an
Enemy-Ship by the Cruisers of this Regency having a Regular pass-port
Specifying they are Citizens of the United States they shall be
immediately Sett at Liberty. on the Contrary they having no Passport
they and their Property shall be considered lawfull Prize as this
Regency Know their friends by their Passports.
ARTICLE YE 13th Should any of the Citizens of the United
States of North America Die within the Limits of this Regency the Dey
& his Subjects shall not Interfere with the Property of the
Deceased but it Shall be under the immediate Direction of the Consul
unless otherwise disposed of by will Should their be no Consul, the
Effects Shall be deposited in the hands of Some Person worthy of trust
untill the Party Shall Appear who has a Right to demand them, when
they Shall Render an Account of the Property neither Shall the Dey or
Divan Give hinderence in the Execution of any Will that may Appear.
ARTICLE 14th No Citizen of the United States of North
America Shall be oblidged to purchase any Goods against his will but
on the contrary shall be allowed to purchase whatever it Pleaseth him.
the Consul of the United States of North America or any other Citizen
shall not be answerable for debts contracted by any one of their own
Nation unless previously they have Given a written Obligation so to
do. Shou'd the Dey want to freight any American Vessel that may be in
the Regency or Turkey said Vessel not being engaged, in consequence of
the friendship subsisting between the two Nations he expects to have
the preference given him on his paying the Same freight offered by any
other Nation. ARTICLE YE 15th Any disputes or Suits at Law that may take
Place between the Subjects of the Regency and the Citizens of the
United States of North America Shall be decided by the Dey in person
and no other, any disputes that may arise between the Citizens of the
United States, Shall be decided by the Consul as they are in Such
Cases not Subject to the Laws of this Regency.
ARTICLE YE 16th Should any Citizen of the United States of
North America Kill, wound or Strike a Subject of this Regency he Shall
be punished in the Same manner as a Turk and not with more Severity
should any Citizen of the United States of North America in the above
predicament escape Prison the Consul Shall not become answerable for
him. ARTICLE YE 17th The Consul of the United States of North
America Shall have every personal Security given him and his houshold
he Shall have Liberty to Exercise his Religion in his own House all
Slaves of the Same Religion shall not be impeded in going to Said
Consul's House at hours of Prayer the Consul shall have liberty &
Personal Security given him to Travil where ever he pleases within the
Regency. he Shall have free licence to go on board any Vessel Lying in
our Roads when ever he Shall think fitt. the Consul Shall have leave
to Appoint his own Drogaman & Broker.
ARTICLE YE 18th Should a War break out between the two Nations
the Consul of the United States of North America and all Citizens of
Said States Shall have leave to Embark themselves and property
unmolested on board of what Vessel or Vessels they Shall think Proper.
ARTICLE YE 19th Should the Cruisers of Algiers capture any
Vessel having Citizens of the United States of North America on board
they having papers to Prove they are Really so they and their property
Shall be immediately discharged and Shou'd the Vessels of the United
States capture any Vessels of Nations at War with them having Subjects
of this Regency on board they shall be treated in like Manner.
ARTICLE YE 20th On a Vessel of War belonging to the United
States of North America Anchoring in our Ports the Consul is to inform
the Dey of her arrival and She shall be Saluted with twenty one Guns
which she is to return in the Same Quanty or Number and the Dey will
Send fresh Provisions on board as is Customary, Gratis.
ARTICLE YE 21st The Consul of ye United States of North
America shall not be required to Pay duty for any thing he brings from
a foreign Country for the Use of his House & family.
ARTICLE YE 22d Should any disturbance take place between the
Citizens of ye United States & the Subjects of this Regency or
break any Article of this Treaty War shall not be Declared immediately
but every thing shall be Searched into regularly. the Party Injured
shall be made Repairation. On the 21st of ye Luna of Safer 1210 corrisponding with the 5th September 1795 Joseph Donaldson Junr on the Part of the United States of North America agreed with Hassan Bashaw Dey of Algiers to keep the Articles Contained in this Treaty Sacred and inviolable which we the Dey & Divan Promise to Observe on Consideration of the United States Paying annually the Value of twelve thousand Algerine Sequins (1) in Maritime Stores Should the United States forward a Larger Quantity the Over-Plus Shall be Paid for in Money by the Dey & Regency any Vessel that may be Captured from the Date of this Treaty of Peace & Amity shall immediately be deliver'd up on her Arrival in Algiers. To all to whom these Presents shall come or be
made known. Whereas the Underwritten David Humphreys hath been duly appointed Commissioner Plenipotentiary, by Letters Patent under the Signature of the President and Seal of the United States of America, dated the 30th of March 1795, for negotiating & concluding a Treaty of Peace with the Dey and Governors of Algiers; Whereas by Instructions given to him on the part of the Executive, dated the 28th of March & 4th of April 1795, he hath been farther authorized to employ Joseph Donaldson Junior on an Agency in the said business; whereas by a Writing under his hand and seal, dated the 218$ of May 1795' he did constitute & appoint Joseph Donaldson Junior Agent in the business aforesaid; and the said Joseph Donaldson Junior did, on the 5th of September 1795, agree with Hassan Bashaw Dey of Algiers, to keep the Articles of the preceding Treaty sacred and inviolable. Now Know ye, that I David Humphreys, Commissioner Plenipotentiary aforesaid, do approve & conclude the said Treaty, and every article and clause therein contained, reserving the same nevertheless for the final Ratification of the President of the United States of America, by and with the advice and consent of the Senate of the said United States. In testimony whereof I have signed the same with my hand and seal, at the City of Lisbon this 28th of November 1795. *Yale
Üniversitesi'nin resmi internet sitesinde yayınlanan anlaşmanın
ingilizce
tercümesi.
|