Yıl, 1918,1919, 1920;
İşgale uğramış İstanbul’da Padişah ve Meclis-i Mebusan’ın iradesi yabancı güdümü ve denetiminde, Anadolu ise işgal altında.
Koca Osmanlı İmparatorluğu küçüldükçe küçülmüş ve bölüne bölüne bitme noktasına gelmiş.
Millet adına bu aciz duruma İstanbul’da karşı koyacak bir irade yaratmak artık mümkün değil.
Çözüm, bu bataktan kurtulmak için, mücadele edecek yeni bir irade yaratmak.
Bu iradenin kaynağı neresi olmalı, elbette mücadeleyi verecek milletin ta kendisi olmalı.
O halde ne yapmamız gerekir.
Yıpratılmış, sindirilmiş, tüketilmiş, cemaat ve ümmet anlayışına kurban edilmiş Millet şuurunu yeniden uyandırıp, yepyeni ve gerçek bir güç yaratıp, gecikmeden mücadeleye başlanmalıdır.
Tarih, 23 NİSAN 1920;
Ulusun iradesinin ve Millet olma şuurunun devreye girdiği tarih.
Açıldığı ilk gün TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ’nde alınan iki karar ve amacı;
- Ulusal Kurtuluş savaşı ile, yabancılar ülkemizden atılacak.
- Ulusun egemenliğine dayalı, bağımsız bir devlet otoritesi tesis edilecek.
Ulus olma bilinci ve heyecanına kavuşan bu Millet tüm yokluk ve sıkıntılara rağmen, sadece ve sadece kendi hür ve inanmış iradesinden aldığı güçle iki yılda askeri zafere ulaşmış ve "bu ülke artık benim" diye noktayı koyarak birinci amacını gerçekleştirmiştir.
Güçlü bir liderlikle ikinci amaç ta gerçekleştirilerek, Anadolu’yu dilim dilim bölmeyi dayatan koca devletler barış masasında karşımıza oturtulmuş, siyasi anlamda da TÜRKİYE CUMHURİYETİ DEVLETİ’nin varlığı ve TÜRK ULUSU’nun iradesinin artık özgür olduğu bizzat kendilerine onaylatılmıştır.
Bu duruş ve bu kazanış, kısa sürede canlandırılan ULUSAL İRADE’nin ve tüm Milletçe yapılan ULUSAL MÜCADELE’nin bir başarısıdır.
Evet çocuklar, size bırakılan bu bayram, bağımsızlık ve egemenlik adına böyle bir anlayış içerisinde verilen mücadele sonucu hak edilen bir bayramdır.
Milletçe kendimize geldiğimiz ve irade özgürlüğünü elde ettiğimiz bu gün, yeniden yeşermenin, gelişimin, sevgi ve temiz duyguların timsali ve temsilcisi olduğunuz için siz çocuklara bayram olarak armağan edilmiştir.
Sevgili çocuklar Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, adından da belli olduğu gibi, her şeyden önce sizlerin bayramıdır.
Unutmayın ki size verilen bu onur ve sorumlulukla;
- Ulusal egemenliğimiz size emanettir.
- Milletin iradesini, başka hiçbir iradenin güdüm ve denetimine devredemezsiniz.
- Hepimizin ortak paydası olan Ulusal ve Milli değerler dışındaki yaklaşımlarla bu ülkenin bütünlüğünü ve rejimini tehlikeye atamazsınız.
- Aklın ve bilimin dışında düşünüp, cemaatçi ve tarikatçı yaklaşımlarla bu ülkeyi ayakta tutamaz ve çağdaş bir seviyeye de getiremezsiniz.
- İnanç dünyamızda Kutsal Dinimiz’in gereklerini samimiyetle yerine getirirken, hacı ve hoca efendilerin sosyal, kültürel, eğitim ve hele siyasi hayatımıza karışmasına, yönetimi ele geçirme gayretlerine, bizleri istismar etmelerine ve ümmetçi bir yaşam tarzı kurulmasına göz yumamazsınız.
- Yabancı Ülke ve Uluslararası Kurumlarla ilişkilerde kişisel ya da cemaat çıkarlarına öncelik verip, ülkemizin çıkarlarını göz ardı edemezsiniz, bu ülkenin bir başka şekilde işgal edilmesine ve Ulusal İrademizin de yeniden yabancıların eline geçmesine fırsat veremezsiniz.
Sevgili çocuklar,
sizlere verilen sorumluluğun ne kadar onurlu ve önemli olduğunu kısaca ve kapasitem ölçüsünde anlatmaya çalıştım.
Bu anlamda bayramınızı kutluyorum ve gelecekte sizlerin Ulusal Egemenlik Bayramı’nın tam hakkını vereceğinize de inanıyorum.
"Amca bize bu söylediklerin güzelde, peki sen ne yaptın, sen de bir zamanlar çocuk değil mi idin, bize anlattıklarına büyüyünce sen nasıl sahip çıktın "
diye soracak olursanız, anlatması çok zor. Keşke sormasaydınız. Çünkü size onurlu ve güzel bir cevabım yok.
Ulusal değerler konusunda, anamız, babamız, öğretmenlerimiz bizi gerçekten çok güzel yetiştirdi, hepsini saygı ile anıyorum ama ne olduysa onlardan sonra oldu.
- Kimimiz verilmiş mücadelenin gerçek değerini bilmeden, miras yedi gibi zevk, sefa içerisinde ve halktan kopuk bir şekilde yaşadık...
-
Kimimiz, Atatürkçü ve laik geçinip, sadece ve sadece çıkarlarımızın peşinde koştuk.Hatta soygunculuk yapan saygın kişiler bile çıkardık aramızdan.
-
Kimimiz, tarikatları ve cemaatçi yapıyı güçlendirip, stratejik ortaklar ile birlikte Büyük Orta Doğu için yeni modeller kurmaya ve uygulamaya kalktık.
- Bazı yetkililerimiz de yabancı ülkeler ve ittifaklarla müştereken çalışırken işbirliğinin ve ilişkilerin seviyesini ve dozunu kaçırıp, yabancıların talimat ve tavsiyelerinin dışına çıkamaz hale geldik.
- Bir kısmımız, hem de aydın geçinen birilerimiz bir yerlerden fonlar bulup, laik cumhuriyete ve ulusal değerlere saldırarak, ikinci cumhuriyet projeleri hazırladık.
Daha başkalarını yani ötekilerini mi soruyorsunuz.
Elbette bu ülkede başkaları da var.
Aslında onlar oldukça büyük bir kesim ve geçmişe sadakat duyan insanlar ama, çoğu ekmek derdinde bir sürü unutulmuş sessiz gariban.
Diğer bir kısmı da elinde basın gücü ve de maddi gücü olmadan kendi kendine konuşan, bu devirde bile Milli ve Ulusal değerleri savunan yarı deli, yarı çılgın çaresiz ÖTEKİLER.
Ulusal ve Milli söylemlerin şaşkınlık kabul edenlere ve garipseyenlere rağmen ,
Milli Bayramımız olan ; ULUSAL EGEMENLİK ve ÇOCUK BAYRAMI,
bu bayramın ulusal ve egemenlik niteliğini anlayabilen ve amacına gerçekten saygı duyanlar adına kutlu olsun. |
