Günlerdir medyada ve iktidar çevrelerinde 5 Kasım görüşmeleri üzerine çok şey yazıldı ve söylendi.
Ama görüldü ki Erdoğan-Bush görüşmesinde dağ fare doğurdu!
Başbakan Erdoğan TBMM’den teskerenin geçmesinden sonra, “gelecek ay ABD’de bu konuyu Başkan Bush ile görüşeceğim” dedi. Gücün adresini gösterdi!
Önceki gün de bu görüşme gerçekleşti. Beyaz Saray’da 1,5 saat süren konuşmadan Türk halkının beklediği sonuç çıkmamıştır. Beklenen de bu sonuç idi.
Şimdi biraz geriye gidelim.
2003 yılında dönemin Dışişleri Bakanı Abdullah Gül’ün ve Colin Powell’in imzaladığı anlaşmada , “Kuzey Irak’a girmeme” sözü verilmiştir.
Bu anlaşmanın benzeri, “Dubai Anlaşması” olarak bilinen ve altında şimdiki Dışişleri Bakanı Ali Babacan’ın imzasının olduğu anlaşmadır.
Bu anlaşma ile 8,5 milyar dolar karşılığında ABD’ye yine “Kuzey Irak’a girmeme” sözü verilmiştir.(ABD yine aynı noktadadır)
Bu iki anlaşma ulusal çıkarlarımıza aykırı ve terörle mücadelede elimizi kolumuzu bağlayan anlaşmalardır. Ayrıca her iki anlaşma da TBMM’den kaçırılmıştır.
Bir süre sonra PKK terörü ile mücadele için ABD tarafından koordinatörlük makamı fikri ortaya atılmıştır.
ABD, Türkiye ve Irak birer koordinatör atayarak yeni bir oyalama dönemine girilmiştir.
Bu uygulamada bir süre sonra çökmüştür.
Terör olaylarının artması üzerine ABD sürekli olarak bize “Irak ile sorunu aranızda çözün” telkinin de bulunmuşlardır.
Bu telkinler etkisini göstermiş ve Türkiye ile Irak arasında yakın geçmişte bir işbirliği anlaşması imzalanmıştır.
Ancak bu anlaşmada Türkiye “sıcak takip” hakkından da feragat etmiştir!
Oysaki BM bile teröre karşı sıcak takip hakkını kabul etmektedir.
Irak yönetiminin ABD kontrolünde olduğu düşünüldüğünde, yapılan anlaşmanın içeriği daha net anlaşılabilir.
Artan terör olaylarından sonra, terör örgütünün barındığı Irak’ın Kuzeyine yönelik bir sınır ötesi hareket konusu konuşulmaya başlandı.
12 Nisan tarihinde Genel Kurmay Başkanı, “karar siyasi iradenin, yetki verilirse gireriz başarılı da oluruz” demiştir.
Fakat siyasi iradenin lideri, içerdekiler ve dışarıdakiler tartışmasını gündeme getirerek, teskere konusunda adım atılmayacağına işaret etmiştir.
Ancak terörün artması ve halkın baskısı sonucu iktidar, TBMM’den teskere ile sınır ötesi hareket için bir yıllık bir süre almıştır.
Alınan bu yetkinin hemen kullanılmayacağını ifade eden başbakan, konuyu başkan Bush ile görüşeceğini ifade etmiştir.
Ve bu görüşme gerçekleşmiştir.
Başkan Bush görüşme sonrasında, istihbarat paylaşımından söz etmiştir. PKK’nın “ortak düşman” olduğunu söylemiştir.
Üç ülkenin (Türkiye, ABD ve Irak) Genel Kurmay İkinci Başkanları arasında sürekli bir koordinasyonun kurulmasını istemiştir.
Başkan Bush görüldüğü gibi istihbarat paylaşımı ve üçlü mekanizma dışında başka bir şey söylememiştir.
Toplantı sonrası Başbakan Erdoğan’ın yaptığı açıklamada “Operasyon kararı aldık, şeklini TSK bilir” ifadesini kullanmıştır.
Bu ifade topu taca atmak olarak değerlendirilebilir.
“Tezkereyi kullanacağız” ifadesi de toplumsal gaz alma olarak değerlendirilmelidir.
Erdoğan-Bush görüşmesi icazetle siyasetin yeni bir örneğidir. Ama kamuoyunun beklediği icazet alınamamıştır!
ABD tarafının sürekli dile getirdiği “diplomasi”, bu görüşmede de ana ilke olarak kabul edilmiştir.
Sınır ötesi operasyon bu görüşme ile askıya alınmıştır.
Ancak teröre bağlı olarak sınırlı ve nokta hedeflere bir hava operasyonu düşünülebilir. (kış yaklaştığı için terör örgütünü eylemsizlik dönemine gireceği de beklenmektedir)
Bu hava saldırıları ile de toplumun tepkisinin düşürülmesi amaçlanmaktadır.
5 Kasım görüşmesi için söylenebilecek en özet söz ise, terörle mücadeleyi ABD’ye bırakmaya veya onun icazeti ile yapmaya devam ediyoruz!
Mal hırsıza teslim…
Zaman yine BOP planı lehine işlemeye devam ediyor. |
