Sevgili Nükhet Duru'nun değişmez tarzıdır. En ciddi en ağır şarkının arasına
ne yapar eder sıkıştırır, iki göbek atar.
Ahmet Hakan'da son zamanlar da Nükhet Duru gibi. En alakasız yazısında dahi
araya sıkıştırıp orduya, askere laf etmeden kalemi bırakmıyor.
Yetinemedi. Hızını alamadı.
Ortaya çıktı, Nükhet Ablamız gibi bir de solo çekti.
"Emekli Generallere Rahatlama Kılavuzu"'nu yazdı.
Hâlbuki ne güzel değişmişti. Nişantaşı, The Marmara cafe-bar, kavga patırtı,
manken, modacı, köşesinden hanım yazarlara sataşma derken işi kalem kavgası
yazarlığına bağlayıp götürüyordu.
Bayıldığı ABD'de üniformaları ile televizyona çıkıp ta siyaset yapan
generalleri görmezden gelen ama okurlarına, "Bu kadar da olamaz ki, böyle de
yazılmaz ki" dedirten tutumunda Ahmet Hakan kendine göre haklı.
Kısa bir araştırma yaptım. Sağa sola bir iki telefon açtım.
"Bu kadar değildi ama andıç listesinden sonra bu böyle olur olmaz yazmaya
başladı"
dediler.
Meğer bu andıçlanan gazeteciler iyi piyasa yapıyormuş.
Ne kadar çok andıçlanırsan o kadar çok reyting demekmiş.
Ben de yeni öğrendim.
Bu arada yazdığı yazılar nedeniyle hakkında bir takım tazminat davaları
açılmış.
Açanlardan birisi de Ahsen Yengesi.
Köşesine taşımıştı geçenlerde davayı.
"Valla yenge ben de para yok, gel bu davadan vazgeç, onbeş milyar benim için çok büyük para ödeyemem"
diye.
Ne demiştik? Reyting meselesi.
E reyting de para demek olduğuna göre.
Demek ki basına sızan en son TSK'nin reyting pardon andıç listesinde hak
ettiği yeri alamadığına inanıyor.
Dedim ya haklı!
Okuduğum bültende Ahmet Hakan'a ne hava da ne kara da yer verilmiş?
"Muhafazakâr. Şimdilik zararsız, devam etsine" bağlanmış olayı var yani.
Böyle olunca da ara yerde bir yerlerde kalmış.
O gene haline şükretsin ki muallâkta kalmış. Bazı gazeteciler ise ne müspet
ne de menfi yer alamadıklarına kan ağlıyormuş.
"Bu kadar yazdık çizdik te adamdan mı sayılmadık" derlermiş.
Buna rağmen Hakan "Vur paşam vur. Sen de vur!" diyor.
Sanki vuran vardı da.
Dayak yemeden paçayı kurtarmak isteyen yalancı kabadayının "Tutmayın beni
dövecem" diye bağırması hesabı.
Oysa ne tutan var ne de bağlayan.
Bodoslama olaya dâhil olmuş. "Beni bu sefer unuttunuz, bir dahakine
unutmayın" diyor.
Ertesi gün Deniz Baykal'ın sözlerinden niyet okuyuculuğu yapıyor ve işi gene
askere getiriyor.
Ne etse dikkat çekemeyince de işi kılavuz yazmaya götürüyor.
Hürriyet'e transfer olduğunda bu işi ona öğreten kılavuzlar bir de
öğretseymişler ya "Kılavuzu karga olanın" diye başlayan atasözümüzü.
Transfer deyince, üç kuruş maaş aldığından şikâyet eden Hakan, artık
rüyalarında yeni bir gazeteye geçişin dolar bedelini görmeye başlamıştır.
Parayı da kaptı mı Ahsen Yengesine olan ödemeyi de yapar, Nişantaşı'nda ki
evden Ulus'a da taşınır.
Allah var! Çok uğraşıyor çocuk. Yakışır!
Ama garibimin atladığı bir yer var.
TSK'nin lehte ve aleyhte andıçladığı gazeteciler gibi başbakanın da bir
listesi var.
O listede de başbakan lehinde gazeteci olarak baş sıradadır kendisi.
Araları belediye başkanlığı döneminden beri çok iyidir.
Tayyib Bey belediye başkanı iken Ahmet Hakan Bey İroni A.Ş.'nin büyük ortağı
olarak belediyeye iş yapıyordu.
Kanal 7 de yaptığı tartışma programlarının hemen hepsinde Nükhet misali(!)
nasıl edip eyleyip türban tartışmasını sıkıştırarak başbakana oy
kazandırdığını ne başbakan ne de Akepe unutmadı.
Ahde vefa yani!
O zaman bütün bunlara ne gerek var Ahmet Hakan.
Mehmet Altan'ın arabasına binerek kendini onlarla menfi dahi olsa
eşleştirmeye kalkışmaya değil, söz söylemeye bile hakkın yok!
Sen yine Nişantaşı-Ulus hattına takıl.
Modacı, manken, şarkıcı, bohem yazar.
Oralarda daha iyi reyting var.
|
