AB'nin Kargo Nesli!- Özcan Yeniçeri

Bir zamanlar Türkiye'de gençler sağıyla soluyla "dünyayı değiştirmek" gibi bir idealle hareket ederlerdi. Bu ülkenin gençleri emir almaya, bağımlı kılınmaya ve sömürgeleşmeye karşı silahlarının olmadığı yerde yumruklarıyla savaşmışlardı. Ne oldu da vatan, millet, özgürlük ve bağımsızlık gibi değerler uğruna ölümü göze alan insanların evlatları bu değerleri olmasa da olur türden değerler olarak algılamaya başladı?

Dedenin uğruna fedayı can ettiği değerler için evladın olmasa da olur demeye başlamasının altında mandater yönetim ve mütareke basının şartlandırmaları vardır. Bu durum aynı zamanda AB romantizminin geldiği seviyeyi gösterir.
Elbette bağımlılığın ne denli barış ve özgürlük, kapitülasyon ve duyunu umumiyenin ise ne kadar büyük bir gelişme ve kalkınma getirdiğine iman etmiş okur/yazarlarla televizyon ve medya ağzına kadar doluysa sonucun böyle olması son derece doğaldır.
Bir ülkenin yönetim eliti, AB olmadan "biz adam olmayız", kendi ellerimizi ve kaynaklarımızı baskı olmadan insanlarımızın iyiliği için kullanamayız, "AB'ye üye olamazsak acımızdan ölürüz" anlayışına sahipse sonuç bundan farklı olamaz.

Ömrünü birilerini özlemek ve özenmek; birilerine yaranmak ya da yamanmak; bir şeylere benzemek yahut ta bezemekle geçiren insanın sağlıklı bir kimlik edinmesi mümkün değildir. Kendine güveni olmayanın içinde yaşadığı topluma güven duyması ise beklenemez. Bu türlerin konjonktür neyi işaret ediyorsa onun peşinde koşmak, güçlü kimse ona kendini pazarlamak gibi bir hobileri vardır. 'Besle beni besleyeyim seni' ideolojisine sahiptirler.
Adam olmak, kalkınmak ve gelişmek için başkasının aklına, telkinine ve tavsiyesine ihtiyaç duyanların ne özgürlüğünden ne geleceğinden ne de kimliğinden söz edilebilir. Kendi iradesiyle kendi geleceğini üretmeyi beceremeyenler ise öncelikle onurlarını tartışmaya açmak zorunda kalırlar.
  
AB/ABD'nin cazibesine kapılmış insanların tükenmiş piller gibi sürekli şarz edilmesi gerekir.  Bitmiş tükenmiş, iddia ve ideallerin yemiş insanları içine düştüğü bağımlılıktan kurtaracak hiç bir formül yoktur. Göstergeler AB'nin Türkiye'de bugün uyuşturucu, keyif verici, bağımlılık yaratıcı ve sarhoş edici zihinsel bir dogma haline gelmek üzere olduğunu göstermektedir.
AB ile ilgili şartlandırmalar gençlerde etkinlik yerine edilgenliği, özne olma yerine nesnelliği gözlerini kırpmadan kabullenen yeni bir AB nesli türetmiştir. Bu durum gelecekte AB'nin kargo nesilleri ile Türk gençliği arasındaki çatışmanın giderek şiddetleneceğini göstermektedir.