SAHTE DEVLET “KÜRTİST”AN VE KENDİNİ YÖENTİCİ SANAN ZİNCİRLERİ BATIYA BAĞLI SIRTLANLARIN LAFONTEN’DEN MASALLARI - Mehmet Z. Öztürk

Eğer İngilizler kuzey Irak’a yerleşmiş olsaydı Türkiye’nin tavrı daha başka olacağı kesindi. Her şeyden önce Türkler, son yüzyılda İngilizlerin Irak’ta ve Osmanlı topraklarında yaptıklarını iyi bildiklerinden, Irak kuzey hattındaki gelişmelere daha farklı bakacaklardı ve işgal planı beklide bu günkü gibi işlemeyecekti.

ABD-Türkiye sözde müttefikliği sırasında yaşanan gelişmelerdeki olumsuzluklar henüz Fiili olarak ortaya çıkmadığı için ABD’nin kuzey şeridine yerleşmesi de henüz bir sorun teşkil etmeyecekti. Kısacası son 30 yıldır ABD’nin Türkiye’ye karşı olumsuz yaklaşımı ABD-Türkiye arasında fiili bir çatışma yaratmamış olması şimdilik Türkleri idare edecek kadar bir düşmanlık olduğundan riski düşük bir tehlike sayılıyordu.

ABD-İngiltere Anglo-sakson ittifakı, bu ortak işgali böyle derin planlar ile gerçekleştirirken aynı zamanda bu ittifak ileriye dönük planları için bir pençesini Türkiye’ye uzattığında diğer pençesinde ucuna “Kürtist” sırtlanları bağladığı zinciri tutuyordu.

Barzani ve Talabani birkaç balya dolar karşılığı başlarını batıya çevirdiklerinde, Rusya’nın sahipliğinden yeni kaçmış, ortada fazla başıboş ve sahipsiz kalmamak böylece açlıklarını giderebilmek için kuyrukları aşağıda, ürkek adımlarla yaklaşıp yeni sahiplerinin zincirlerini boyunlarına takmışlardı. Abdullah Öcalan ise yavru sırtlanlıktan henüz çıkmıştı.

Hikayeyi Lafonten’den masallar gibi ele alırsak strateji masala aşağıdaki gibi dönüşüyor;

Türkiye bu iki sırtlanın doğa kanunu gereği mutlaka başka bir yırtıcının artıklarından faydalanacağını bilmesine rağmen kendi krallığı üzerinden diğer krallıklara yönelmesine izin veriyordu. Oysa sırtlan her zaman ihanet eder kendine pay veren aslanı denk getirirse ısırmak isterdi, bu hata Türkiye’nin atalarından intikal eden nasihati göz ardı etmesinden kaynaklanıyordu.

ABD’nin siyahi Dışişleri Bakanı Turgut Özal döneminde Türkiye ile el ele vererek 90’lı yıllarda Kafkaslarda maharetini gösterirken yanında MİT’ten atılan Hiram Abbas ve yanındaki birkaç iyi(!) adam “Turgut Özal Özel İstihbarat Ekibi” olarak faaliyet gösteriyordu. Kafkasların bu günkü hali ortadadır.

Turgut Özal ile başlayan “üç sırtlan tavizi” ise süratini kesmeden bu gün hükümet tarafından katmerli halde devam etmektedir. 

Çifte standart farkı açıkça ortadadır. ABD işgal ettiği ülkede kendisine direnen vatandaşı terörist ilan ederken 1984 yılından beri eylemlerine devam eden PKK terörü için tek bir olumlu adım atmamaktadır.

ABD bu konuda tek olumlu bir adım atmadığı gibi bölgede “Kürtist” politikalara hizmet eden PKK’nın yanı sıra KYB ve KDP sırtlan gruplarını hızla silahlandırmakta, bu silahlı sırtlanları eğitmekte ve askeri bir yapıya dönüştürmektedir. ABD bu yöndeki faaliyetleri ile Irak’ın doğal dengesini bozmakta ve bölgenin de dengesini değiştirecek riskli adımlar ataktadır.

ABD ve İngiltere sırtlanlar ile işbirliği yaparken sırtlan sürüsünün başı Barzani Türkiye’nin güvenliğini alenen tehdit ederken sürünün diğer başı Talabani Türkiye’ye nota vermektedir. Sırtlan sürüsünün üçüncü başı ise çürümenin eşiğinde iken ortaya salınmış sırtlanlar sayesinde son çırpınışlarla kapatıldığı inden çıkma çabasına girişmiştir.

Lafonten masalları insanlığa hayvanlar üzerinden mesajlar verirken doğayı ve doğanın dengelerini esas unsur kabul eder.

ABD ve İngiltere’nin sürüden kovulmuş aslanlar olarak sırtlanlarla işbirliği bir gün krallığın esas aslanları tarafından parçalanmasına sebep olması bu masalın hazin, gerçek ve en stratejik sonu olabilir.

Sırtlanlara ne mi olur…