Özelleştirme paraları "dişin kovuğunda" kayboluyor – Güngör Uras

Ayşe Hanım Teyzem "Özelleştirme paraları ne oluyor?" diye sordu. "Hiçbir dönemde bu kadar mal satılmadı diyorlar... Milyar dolarlardan söz ediyorlar... İyi de bu paralarla ne yapılıyor? Hükümet borçları mı ödüyor? Yeni okullar, hastaneler mi inşa ediliyor? Bunu bana anlat bakayım" dedi.
Gülerek cevapladım, "Yoksa siz de mi özelleştirme düşmanı oldunuz? Bu tür soruları soranları hemen azarlıyorlar... Sorgu sual yok, bir an önce devletin elinde ne var ise satacaksın diyorlar... Çünkü bunlar yıllardır devletin sırtında sülük idi. Politikacılar buraları yemlik olarak kullandı. Çalışanları havadan yüksek ücret aldı... Kime satılırsa satılsın, kaça satılırsa satılsın, kurtulalım da ohhh çekelim diyorlar..."
Ayşe Hanım Teyzem sualini tekrarladı: "Bırak şimdi başkalarının ne dediğini... Hükümet limanları satıyor, koyları satıyor, fabrikaları satıyor, barajları, elektrik santrallarını, gemileri, havaalanlarını satıyor...

Paralar nerede?
Gazetelerin yazdığına göre bunları satın alanlar önemli paralar ödüyor... Bu paralarla yeni okul, hastane yapılmadığına, memur, emekli maaşına zam yapılmadığına göre, paralar nereye gidiyor?"
"Ayşe Hanım Teyzeciğim" dedim, "Bu paralar borca gidiyor... Bazı ülkeler yıllar önce özelleştirme geliri ile iç ve dış borçlarını ödedi. Veya hazmedilebilir rakama indirdi. IMF gibi yabancı kuruluşlar bizim de bunu yapmamızı önerdi... Ama bizim borcumuzun ötesinde faiz yükümüz o kadar çok ki, özelleştirme parası faiz ödemesi olarak bonocuların cebine gidiyor... Yok oluyor..."
"Olamaz böyle bir şey" diyerek Ayşe Hanım Teyzem itiraz etti... "Borç faizi sadece özelleştirme parası ile ödenmiyor ki... Bizim maydanoz satın alırken ödediğimiz KDV, buzdolabı satın alırken ödediğimiz ÖTV gibi vergiler faize yetmiyor mu? Özelleştirme paraları ile de mutlaka iç ve dış borç ödeniyor, borçlar küçülüyordur..."

Özelleştirme parası faize
"Siz öyle sanınız da, moraliniz bozulmasın Ayşe Hanım Teyzeciğim" dedim... Dedim, ama dayanamayıp iç ve dış borç stokunun bir türlü küçülemediğini, hatta büyüdüğünü anlatmaya mecbur oldum. Bu yazının altında yayımlanan tabloyu masanın üzerine koydum. "Bakınız Ayşe Hanım Teyzeciğim" dedim, "Bütçeden ödenecek toplam borç bu yılın başında 240 milyar dolar idi, temmuz sonunda 244 milyar dolar oldu. İç borç 172 milyar dolar idi 178 milyar dolar oldu... Özelleştirme geliri ile bugüne kadar borç stokunu küçültmeye, açık anlatımıyla borcun anaparasını ödemeye muvaffak olamadık... Özelleştirme geliri, vergi gelirine eklenerek bonoculara faiz olarak gitti."
Ayşe Hanım Teyzem, "Devletin nesi var nesi yok ise, özelleştirme diye satıyoruz. Bari gelen para bir işe yarasa... Demek ki dişin kovuğunda kaybolup gidiyor..." dedi. Kalktı gitti.