ASKER TÜRKİYE’NİN NERESİNDE? - Hüseyin Mümtaz

Madem 5 saatlik özel brifinglere, başbakanlık terörle mücadele eşgüdüm merkezlerine ihtiyaç vardı; aslî görevi bu olan MGK’yı neden ‘’light’’ hâle getirdiniz de yeni düzenlemelere ihtiyaç duyup Amerika’yı yeniden keşfediyorsunuz?

Başbakanlık’taki bu yeni kuruluş; müttefiklerle beraber kurulan şu meşhur TMMM’ne bağlı olarak mı çalışacak?

Sahi, 28 Eylül’de kurulan Başbakanlık Takip Merkezi ne işe yaradı ki, yeni kuruluş işe yarasın?

Hâl böyleyken gazetecilerle ister Genelkurmay’ın Çakmak Salonu’nda esas duruşta, ister İnönü Salonu’nda rahat vaziyette sohbet-brifing-toplantı düzenleyin, atı alan Habur’u, Gürpınar’ı, İpsala’yı, Metehan’ı geçmiştir efendiler..

Farkında mısınız bilmiyorum ama ben Orgeneral Başbuğ’un son toplantı formatında; bilgilendirmeden ziyade yönlendirmeyi amaçlayan bir üslûp değişikliği havası sezdim..

Tıpkı 28 Şubat’ın farklı meslek gruplarına yönelik ayrı ayrı ve seri halde düzenlenen meşhur ‘’brifingleri’’ gibi.

Demek ki; adını değiştirseniz de ‘’Psikolojik Harp’’ denilen şey uygun ve bilimsel bir yöntemmiş ve de gerekliymiş.

Orgeneral Başbuğ’un açıklamalarının ertesi günü sağdan sola bütün gazetelerin çoğunlukla tercih ettiği manşet; ‘’Gerekirse Gireriz’’ idi.

Zaten bütün mesele de burada..

‘’Gereğinin’’ ölçüsüne kim karar verecek?

Siyasi irade mi, Cumhuriyetin kurumları mı, beraberce mi?

Zamanı kim ayarlayacak?

Sabah’tan Yılmaz Özdil’e göre bu can alıcı soruyu ‘’toplantıda’’ Tuba Atay sormuş; ‘’Irak’a girmek için siyasi iradenin de onayı gerekli.Yâni hükümet kararı..Hükümet de bu konuda sizinle aynı görüşte mi?’’ demiş Başbuğ’a.

Cevap; ‘’Günü geldiğinde konuşulur’’..

‘’Gün’’ hangi gündür?

Peki şimdi değilse ne zamandır?

Yukarıda saydıklarımızdan daha elim ve daha vahim bir durum düşünebiliyor musunuz?

Bağımsız Türk yargısı’nın verdiği kararlar uygulanmıyor, savsaklanıyor, yasa değişiklikleri ile geçersiz hâle getiriliyor.

Yabancı güçler çıkış hava ve deniz kapılarımızda milletvekili ve sade vatandaşları; ihraç edilecek mal ve hizmetleri ‘’denetliyor’’.

Trabzon Vali Muavini’nin ifadesine göre alana inen bazı uçakların yanına kimseyi yaklaştırmıyorlar.

            Kimler?

            Şehit cenazeleri ile birlikte başka federasyon bayrakları ile leşlere de ‘’tören’’ yapılıyor.

            Öcalan’ın İmralı’daki rezidansından örgütü yönettiğini artık sağır sultan bile duydu.

            Danimarka’daki Roj TV ile, Ebu Garib’teki HSBC suçluları ile, Belçika’dakı Fehriye Erdal ile ne uğraşıyorsunuz? Siz İmralı’dakine baksanıza..

            Hem alsanız ne yapacaksınız? Ya onlar da gelip ikametlerine tahsis edilen başka adalarda başka örgütler kurarlarsa…

            Af mı, ne affı?

            7 kez pişmanlık, 1 kez eve dönüş yasası yayınladınız ne oldu?

            Kim pişman oldu, kim eve döndü?

            Af’tan kastedilenin ‘’dağdaki suç işlememiş genç’’ değil, İmralı sâkini olduğunu anlamadınız mı henüz?

            Devlet aleyhine dağa çıkmak bile suç değil mi?

            Demirel’in, Öcalan’ın teslimi ile ilgili olarak Bila’ya ‘’Türkiye'nin taahhütte bulunduğu doğru değildir’’ açıklamasını yapmasından sonra ‘’asılmayıp-beslenmesi’’ konusunda kimsenin suçu başkasına atacak hâli de kalmamıştır.

            Aramıza, ‘’Üçüncü Boyut’’a (Okuma-dinleme’den sonra yazma) hoş gelen Yılmaz Bayazıtoğlu Atatürk sonrası dönemden rahatsız.

            ‘’Asya Tipi Toplumlarda’’ diyor, ‘’demokrasi işlemiyor..’’

            Haksız mı?

            Parti genel başkanlarımız İnönü’den itibaren, ‘’Seçimle Gelen Krallar’’ değil mi? Ve bu ‘’demokrasi’’ mi? Seçmen istediği kişiye mi oy veriyor yoksa önseçim günü genel başkanların seçtiği ve sıraladığı adaylara mı?

            ABD Büyük Ortadoğu Projesi'yle 22 Arap ülkesine demokrasi vaat ediyordu.

İşe başlarken de 4 ülkeyi örnek göstermişti: Bahreyn, Katar, Fas ve Yemen.

Bahreyn, topraklarının yüzde 30'u Amerikan üssü olan bir krallık, Katar, topraklarının yüzde 25'i Amerikan üssü olan bir emirlik, Fas'ta hükümeti meclis değil, Kral atıyor,
Yemen'de ise çavuşken darbe ile işbasına gelen ‘’Cumhurbaşkanı’’ 24 yıldır iktidarda.

‘’Örnek’’ demokrasi işte bu..

Amerika Komünizme karşı radikal İslâmı destekliyordu. Komünizmden sonra ‘’Ilımlı’’sına döndü.

‘’Teröristler’’ Sünni çıkınca da Şiilere yanaştı diyor Hüsnü Mahalli..

Ve Türkiye işte bu noktada devreye giriyor.

            Hem Sünni, hem ‘’ılımlı’’, hem ‘’demokrat’’.

            Bahreyn, Katar, Fas ve Yemen gibi ‘’kendine demokrat’’..

            Olsun…. Demokratlığı, Amerika’nın işine yaradığı noktaya kadar..

Yılmaz Bayazıtoğlu; ‘’Atatürk’ün Kıymetini Bil(me)mek’’ başlıklı yazısında Time’dan sonra Brezezinski’nin de ‘’Büyük Satranç Tahtası’’nda, Atatürk’ün kıymetinden bahsedildiğini yazmaktadır.

Fakat Amerika’yı doğru anlamak için bu kitabın yanında Robert Chase, Emily Hill, Paul Kennedy’nin ‘’Eksen Ülkeler’’i ile Thomas Barnet’in ‘’Pentagon’un Yeni Haritası’’ı da dikkatle okunmalıdır.

Pentagon’un Yeni Haritası’nda Türkiye, bahsedilen 22 ülkenin tam ortasında ve ‘’entegre edilmemiş boşluk’’ta yer alıyor.

Entegre edilmemiş boşluk, ‘’entegre edilecek boşluk’’ kıymetli okuyucu…

Ve 11 Eylül’den bu yana Türkiye dört bir yandan yeni komşusu Amerika tarafından çevrelenmiş olup entegre edileceği günü beklemektedir.

Etnik aidiyetini ancak AB Uyum Paketlerinden sonra dillendirmeyi akıl edenlerden İsmet Berkan, Birand’la hemen hemen aynı üslûp içerisinde; Başbuğ’un ‘’toplantı’’sından sonraki yazısına heyecanla ‘’Bazıları Üzgün’’ başlığını koyuyor ve diyordu ki;

Peki bunu ‘’demeyen’’ Başbuğ Orgeneral de,‘’Teröristler 1999 seviyesinde, ama bizim mücadele gücümüz AB Uyum paketleri sayesinde daha geride’’ diyen Büyükanıt Orgeneral değil mi?

Hem de daha ‘’kıdemli’’..

Yalnız bir noktayı teslim etmemiz gerek..

Yetkin yazısında PKK’lıların yakalanması emrinin Erdoğan’ın son ziyareti sırasında kararlaştırıldığını yazıyordu.

Demek ki Ereli’nin cevabî muhtırasının hedefi öncelikle haberin kaynağı olması gereken Erdoğan’dı.

Ve ne yazık ki benzer bir çelişki, çelişkiden öte fiyasko da Irak’a gir(ebil)mek konusunda yaşandı…

Erdoğan ‘’Gireriz’’ dedi, Myers; ‘’Bunun pek iyi bir fikir olduğunu sanmıyorum, Irak’a sorun’’ dedi, o an ülkemizde bulunan Irak Başbakanı ise ‘Yetki Irak Meclisinin ve peşmergelerin’’ dedi.

Başbuğ’un ‘’Gerektiğinde gireriz’’ sözlerine geldi dayandı..

Durumun gerçekçi değerlendirmesi için Amerikalıların söyledikleri ile; Osman Öcalan’ın, ABD'nin kendisiyle ilgili yakalama emri çıkardığı haberlerini ciddiye almadığını söyleyerek, "ABD siyaseti, Kürtlerle ittifak içinde olmaktır" demesini alt alta yazın ve bir sonuç çıkarın.
            Ne olursa olsun sonuçta Amerika’nın Kürtlere ‘’Türkleri küstürmeyiz’’ demediği fakat Türkiye’ye dönüp, ‘’3.5 çapulcu peşmergeyi küstürmeyiz’’ dediği noktasına gelip dayanacaksınız.

Sözün inandırıcı olabilmesi için muhatabınızı söylediğinizi yapabileceğinize inandırmalısınız..

Papadopulos’a aba altından sopa gösterip ‘’Mersin-Lefkoşa arası F-16 ile 2 dakika’’ demek kolaydır.

Peki Hakkâri-Kandil arası 30 saniye midir?

Türk Yıldızları Hakkâri semalarında neden bir gösteri yapmaz?

Orası ‘’bizim semalarımız’’ değil mi?

Diş; bırakın peşmergeyi, Irak’ı, Suriye’yi; Amerika’ya bile nasıl gösterilir?

Bakın NYT ne diyor:

"Nükleer silahları üretebildikleri halde antlaşmanın yükümlülüklerine uymak istediklerini için bunu yapmadıkları bilinen veya sanılan ülkeler arasında Brezilya, Güney Afrika, Türkiye, Suudi Arabistan, Güney Kore, Japonya ve Tayvan bulunuyor"

Amerika biliyor ve ‘’sanıyor’’ da siz neden gücünüzün şuurunda değilsiniz?

PKK’nın yahut sair cümle çatlak sesleri kesmenin yolu, gerektiğinde Amerika ile bile savaşabilineceğini göstermekten, hissettirmekten, inandırmaktan geçer.

Ama önce siz inanmalısınız..

            Türkiye’nin Temmuz 2005 itibariyle koordinatları bu, peki askerinkiler ne?

            Orgeneral Başbuğ diyor ki;

            Güzel, bu; durumun fotoğrafı…

            Peki ne yapacağız?

            Orgeneral Başbuğ cevap veriyor:

            Bu da güzel; peki nasıl yapacağız?

Orgeneral Başbuğ diyor ki;

            İyi, güzel de paşam İsrafil Kumbasar’ın 22 Temmuz 2005 günlü yazısını okudunuz mu?

            Şu şarkının günümüze tam uyan güftesi Fuat Edip Baksı’ya ait olup, Selahattin Pınar tarafından Hicaz makamında bestelenmiştir, gelin hep beraber okuyalım:

‘’Bir bahar akşamı rastladım size/Sevinçli bir telaş içindeydiniz…

Derinden bakınca gözlerinize/Neden başınızı öne eğdiniz?

İçimde uyanan eski bir arzu/Dedi ki yıllardır aradığın bu

ŞİMDİ SORUYORUM BÜKÜP BOYNUMU/DAHA ÖNCELERİ NERELERDEYDİNİZ?’’

            Coğrafya belli, , hava şartları, günün doğuşu ve batışı belli, tarafların imkan ve kabiliyetleri belli…

            ‘’Durum’’ belli..

            Peki ‘’Vazife?’’

            Durumdan da vazifeyi şimdilik başkaları çıkarıyor ey millet..

            Biz ise şarkı söylemeye devam… 22 Temmuz 2005

 

“57’iNCİ ALAY ÇANAKKALE’DE, TRABLUSGARP’TA, FİLİSTİN’DE, SAKARYA’DA

57’inci ALAY KARABAĞ’DA, KARASU’DA, KERKÜK’TE, KIBRIS’TA

57’İNCİ ALAY HERYERDE