DÜNE KADAR İNANMAZDIK - Emin Pazarcı

 

Yaklaşık bir yıl kadar önceydi. Kerkük'te, Türkmenler bir "durum değerlendirmesi" yapıyorlardı. İleri gelenlerinden biri, bize döndü. "Türkiye oldukça yanlış bir politika izliyor" dedi:

- Bölgenin değerlendirmesini iyi yapamıyorsunuz.

Hemen ardından ekledi:

- Irak birbirine girecek ve bu bölgede dengeler değiştikten sonra en çok zararı Türkiye görecek.

"Doğru" cevabını verdik...

Ancak, onların bakış açıları bizimkinden oldukça farklıydı.

Söz konusu Türkmen, "Sizin en büyük kaygınız PKK" değerlendirmesini yaptı:

- PKK ile yaptığı mücadele, Türkiye'nin sağlıklı düşünmesini engelledi. Türkiye, bir PKK gözlüğü taktı. Nereye baksa PKK'yı görüyor. Oysa, Türkiye'de bu örgütün taban bulması zordu. PKK, kökeni itibariyle sosyalist bir örgüttü. O yüzden de Güneydoğu'da belli bir noktanın ilerisine gidemedi.

Devam etti:

- Saddam gittikten sonra buralarda nasıl bir sistemin oturacağı şimdiden belli. Siz, PKK'dan değil, sonrasından korkun. Saddam giderse bunun ucu asıl Türkiye'ye dokunacak.

Biz de sorduk:

- Bu nasıl olacak?

Önce, genel bir tablo çizdi:

- Buraya bakmayın siz. Burası Türkmen bölgesi. Ancak, 30 kilometre kuzeyden itibaren Diyarbakır'a kadar olan bölge aynı dili konuşuyor. Oralarda aynı kültür yaşanıyor.

Ardından da asıl önemli değerlendirmeyi yaptı:

- Yarın öbür gün, Irak Kürdistan Demokrat Partisi'nin kardeşi olan Türkiye Kürdistan Demokrat Partisi kurulursa sakın şaşırmayın!

Doğal olarak, o günlerde bu sözleri fazla ciddiye almadık...

"Kim bu Mesut Barzani?" diye düşündük:

- Eti ne budu ne? Hangi güçle böyle bir adım atacak? Hangi cüretle Türkiye'ye kafa tutmaya kalkacak?

. . . . . . . . . .

Aradan sadece bir sene geçti...

Bundan iki gün önce, gazetelerde bir haber çıktı. Adamın birinin, Türkiye Kürdistan Demokrat Partisi'ni kurmak için harekete geçtiği yazıldı.

Demek ki, bizim göremediğimizi Türkmenler bir yıl öncesinden gördüler.

Biz ciddiye almadık, ancak onların söyledikleri aynen gerçekleşti!

* * *

Gerçekten de sıkıntının büyüğü yeni başlıyor...

PKK'yı Avrupa destekliyordu, ama sonuçta bir terör örgütüydü. Bu yüzden verilen destekler belli bir noktanın ötesine gitmiyordu. Türkiye'nin elinde güçlü kozlar vardı. Üstelik, sosyalist kökenli olduğu için ABD, PKK'ya güvenmiyordu. İlaveten, başında da Abdullah Öcalan gibi yetersiz bir isim vardı.

PKK, hem sakıncalı, hem damgalıydı!

IKDP ise öyle değil. PKK ile arasında dağlar kadar fark var. IKDP, feodal ve organize. Barzani, silahla peşmergeleri çok rahat kontrol edebiliyor. Siyasi örgütlenmesi tamam ve PKK gibi "terörist" bir grup olarak tanınmıyor.

Batı ile ilişkileri iyi...

ABD'ye de sırtını dayamış durumda. Mesut Barzani'nin babası Molla Mustafa Barzani, ABD'de Kissinger'in koruması altında öldü.

Bitmedi, dahası var...

IKDP'ye belli kaynaklardan para yağıyor. Türkiye'de bile kontrol ettiği pek çok şirket var. İlaveten, yandaş kitlesi de her geçen gün daha büyüyor.

IKDP ve PKK'nın birbiriyle kıyaslanması mümkün değil.

* * *

Barzani'nin açıklamalarını da biliyoruz. Kendi bölgesinden "Güney Kürdistan" diye bahsediyor. Böylece, bunun bir de "Kuzeyinin olduğunu" söylemeye çalışıyor. Uzun süredir Türkiye'ye sataşıyor.

Şimdi, bizim AB sevdası uğruna Türkiye Kürdistan Demokrat Partisi'ne izin verdiğimizi bir düşünün. Ardından da yine "AB istedi" diye, seçim barajını yüzde 5'lere indirdiğimizi farzedin.

Ne olacak?

TKDP, Meclis'e girecek!

Peki bu partinin milletvekilleri kimin lafını dinleyecek? Kimden emir alacak?

Daha düne kadar sınır komutanlarımızın korumasına muhtaç olan ve onların bile ciddiye almadıkları Mesut Barzani'nin!

İsterseniz adına "felaket" deyin, isterseniz başka bir isim bulun. Ancak durum bu!