Açık İstihbarat - Haber Portalı

Önce çıkacak belgeye kabul edilemez nitelikli sert unsurların ekleneceği havası yaratılıyor. Sonra bu fevkalade kabul edilemez nitelikli unsurların aslında yumuşatılmış cümlelerle belgeye derc edilmesi söz konusu oluyor; ama, gerek hükümet gerekse basın ve televizyonlar büyük bir iç çekerek belgenin olumlu olduğunu söylüyorlar.
Bu defa da aynısı. Belgeye imtiyazlı ortaklık da konacak diye büyük bir korku havası oluşturuldu ve bu kelime görülmeyince pembe tablolar çiziliyor. Ama gerçek öyle değil. Çerçeve belgesi Kıbrıs ve Ege ile ilgili en olumsuz cümlelerin hepsini içeriyor. Komşularla ilişkilerden bahsettiği paragrafa Ermenistan sınırının açılması rahatlıkla konulabilir. Teklif ettiği müzakere yöntemi – hükümetler arası konferans ve dosyaların açılıp kapanmasına ilişkin prosedür – sürdürülemez nitelikte.
Mevcut azınlıklara saygı ve onların korunması olarak başlayan cümle cambazlıkları en son belgede yeni azınlıklar yaratılması ve onların kollektif haklarla donatılmasına dönüştürülmüş. İmtiyazlık ortaklığa gelince, aslında 17 Aralık kararlarının bizatihi kendisi içi boş ve çok kötü bir özel statü teklif ediyor ki, bu unsurların tamamı çerçeve belgede yerini almış. Kısacası belgenin beğenilecek hiç bir yanı yok. Ama Başbakan Erdoğan ve Bakan Gül neredeyse zil takıp oynayacaklar. Onların bu hali, belgenin 3 Ekim’e kadar daha da kötüleştirilmesinin önünü açıyor.
Komisyon yetkilileri taslak metni üye ülkelerin önüne koydular. Ve 3 Ekim’e kadar belge üzerinde oynanacak. O zamana kadar Almanya’da seçimler ya yapılmış ya da yapılmak üzere olacak. Fransa’nın belgeye Türkiye’nin kabul edemeyeceğini düşündüğü Ermeni soykırı iddialarının tanınması gibi hususların yerleştirilmesi çabalarına muhtemelen tanık olacağız. Özel statü lafları havada uçuşacak ve belki belgeye de bu cümlelerle yazılacak.
Kaldı ki, belgede, üyelik yükümlülüklerini yerine getiremeyecek durumda olması halinde – buna da AB kendisi karar veriyor – Türkiye’nin Avrupalı yapılara sıkı sıkıya bağlanması gibi bir ibare konulmuş. Türkiye Avrupa kıtasındaki her uluslararası örgütün ya kurucu üyesi ya da üyesi. Buna ilave nasıl bir bağ kurulacağı anlaşılır gibi değil. Zaten bundan dolayı belgenin ortaya çıkmasının ertesi gününde yayımlanan Avrupalı gazeteler, bunun Türkiye’nin AB’ye alınmak istenmediği anlamına geldiğini yazdılar ve belgeyi laf kalabalığı olarak değerlendirdiler.
Bu durumda hükümetin bağırıp çağırmak yerine belgeyi olumlu bulduğunu açıklaması iflasın işaretidir. Çünkü bağırıp çağırsa ‘kumda oyna’ diyecekler. AB işi bitince yalan rüzgarı bitecek ve piyasaların nasıl zaptu rapt altında tutulabileceği meçhul. Hükümetin sonunu getirecek bir finans krizi patlak verebilir. Ama güneş balçıkla sıvanmıyor.Avrupa basını bu belgeyi Türkiye’ye ‘hayır’ anlamında yorumlarken bizim basın ve hükümetin çabaları yalan rüzgarını daha ne kadar ettirebilir ki...Erdoğan sattığı malı (Türk Telekom) çok iyi fiyata kakaladığını (!) ve AB ile havanın günlük güneşlik olduğunu zannetmeye devam etsin. Bu rüyadan uyandığında her şey kendisi için çok geç olacak gibi...