Uçurumdan Önceki Son Dönemeç - Nazan Yavuz

Yaklaşık 17 aydır iç savaşın hâkim olduğu Suriye hızla bölünüyor.

Başını ABD’nin çektiği sözüm ona demokrasi havarisi ülkeler el birliği ile Suriye’nin parçalanması için ellerinden geleni yapıyorlar.

'Arap Baharı'' adı altında Müslüman ülke halklarını ayaklandıran ardından da o ülkelerde rejim değişikliğini özgürlük yalanları ile besleyen bu ülkeler iktidarları değiştirdikleri bütün ülkelere kan ve gözyaşının dışında hiçbir şey getirmediler.

Ülkelere kan ve gözyaşı getirenler kendileri için ise paha biçilmez yer altı kaynaklarını, petrollerini ele geçirdiler.

Bugün Suriye yaşanan iç savaşın bedelini kendi vatandaşlarının canları ile öderken artık geri dönüşü zor bir sürece doğru yelken açmış durumdadır.

17 aydır süren iç karışıklıkta Türkiye kartlarını doğru oynamadığı için bugün kendi eli ile yeni bir düşman devletin kurulmasını hızlandırmış oldu.

Daha birkaç ay öncesine kadar Ankara’da ve Şam’da karşılıklı birbirlerine methiyeler düzen liderler bugün kan düşmanı gibi olmuşsa burada bir strateji hatası var demektir.

Beşer Esat kendisini sırtından hançerlenmiş hissederek ''düşmanımın düşmanı dostum'' diyerek, PKK’ya yeniden kucak açmasının hatasını birer birer şehirlerinin PKK’nın eline geçmesi ile ağır bir şekilde ödese de bunun esas mağduriyetini Türkiye olarak biz yaşayacağız.

Türkiye, ABD ve onun işbirlikçi ülkelerinin gazına gelerek çok uluslu emperyalist devletlerin ESAD’ı kısa sürede devireceğine yönelik yaptığı planlar
ESAD’ın direncinin uzaması ile B planı olmadığı için ne yapacağını şaşırmış durumdadır.

Yarın sular durulduğunda iç savaş bitip yerini parçalanmış Suriye devletleri aldığında sınır ticaretimizin kontrolü resmen PKK’nın eline geçmiş olacak. Bu ayrıntıyı göz ardı eden Dışişleri Bakanı Davutoğlu bana göre: Türkiye’nin bugüne kadar en kötü Dış işleri bakanı olarak tarihteki yerini alacaktır.

Komşuları ile sıfır sorundan komşularımız ile sıfır ilişkiye giden yol tamamen Davutoğlu’nun yanlışları yüzünden olmuştur.

Yapılan yanlışlıklar sadece Davutoğlu ile sınırlı kalmamıştır....

PKK’nın sözde müzakere stratejisini bazı devlet görevlilerinin iyi niyet sanıp mücadele sürecini yavaşlatarak müzakere sürecine yönelmesi PKK’nın kendini toparlama geliştirme ve zaman kazanmalarına neden olmuştur. Bu sürecin yanlış ilerlediğini düşünen bazı devlet görevlileri ise süreci hatalı idare edenlerin baskısı ile görevlerinden el çektirilerek yanlışlıklar zincirinin kırılmasını önleyememişlerdir.

Habur rezaletine rağmen bunu yol kazası diye gösteren zihniyet yanındaki yandaş gazeteciler eli ile PKK’nın bu stratejisinin gizlenmesine olanak sağladı. Uludere’de yaşanan olay sanki kaçakçılığın yasal bir işmiş ve o bölgenin gereksiniymiş gibi sunularak askerin nokta operasyonları düzenleme gücünü elinden almış, aradan geçen süreçte PKK daha rahat hareket alanı bulmuştur.

İşte geçtiğimiz gün yürüyerek Suriye’ye geçen 2 bin PKK militanı bu rahat hareket alanı nedeni ile hiçbir korku yaşamadan Suriye’ye ulaşmıştır.

Kamuoyunda Öcalan’a ev hapsi verilirse silahların susması adına çok önemli bir adım atılacağı yalanları ile kamuoyu oluşturulmakta, sanki Öcalan cezaevinden çıkarsa PKK bugüne kadar geldiği noktadan geri döneceği silahlarını gömerek Türkiye’nin geleceği için çaba sarf edeceği gibi salakça bir düşünce yaratılmaktadır.

Yattığımız kış uykusundan uyanmakta henüz geç kalmadık, son viraja girmeden aklımızı başımıza almalı ve Türkiye’nin geleceğine yönelik bir an önce gerçekçi kararları alarak hayata geçirmeliyiz.

Aksi halde pişmanlıklar geleceğinizin kararmasına engel olamayacak